ഇതൊരു പുതിയ പാതയാണ്. ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ഹാലൊജൻ പ്രകാശങ്ങളുടെ ഭ്രമങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന് ഒറ്റക്കൊരു യാത്ര. കണ്ണിൽ നനവുണ്ട്, നെഞ്ചിൽ മുറിവുണ്ട്. പാതയിരുളും മുൻപ് ഈ ദൂരം കടന്നുപോകണം. പോകാം ...

മാപ്പ് !

അത്രമേലുറ്റു നോക്കും മുൻപേ, 

നിൻ മിഴിയിതൾ കൂമ്പി,യ-

നീൾ പീലിയിലിറ്റശ്രുവിൽ-

കണ്ടു ഞാൻ, 

ഒരു വേള-

ഒരു മുഖം -

എൻ്റെത്!

 

നീണ്ടു,

മെല്ലിച്ച,

വിളറിയ,

കോപമെരിഞ്ഞ മുഖം!

പിന്നെ ചിലമ്പിച്ച-

വാക്കിലൊരു- 

ചാട്ടുളി കോർത്തു-

നിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കുരുക്കിട്ടു,

പിന്നോട്ട് നോക്കാതെ പാഞ്ഞു; 

മുഖപടം അഴിച്ചൊന്നലറുവാൻ!!